In de ochtend rond een uur of tien staan 13 spelers ontspannen voor de kantine te wachten voor de eerste serieuze wedstrijd van het nog prille seizoen. Eerst nog een kop koffie, een sigaretje en de verhalen van de zaterdag, de een heeft nauwelijks geslapen, de ander de buik nog van van het vlees van de BBQ.Zelfs onze geblesseerde vedette die net een geopereerd is, is met mechanische hulpmiddelen aanwezig op deze mooie zondag morgen.

 

Er is zelfs bericht van de spelers die er niet bij waren, met het bericht dat hij er van baalde er vandaag niet bij aanwezig kon zijn. De bespreking staat in het teken van de toekomst, feestjes, afspraken en plezier.

Maar ook wordt er stil gestaan bij de afgelopen periode, wat best zwaar was en een redelijk gevecht, te weinig spelers, veel onzekerheden. Maar die periode heeft ook de kracht van een team laten zien. Spelers te weinig :”wat nu??????”.

 

Intern het elftal zijn er mensen druk aan het werven geweest, hetgeen geleid heeft tot een mooie club met spelers. Sommige met een paar kilo’s extra, andere met een kleine achterstand. Maar allemaal wel met hetzelfde doel voor ogen : “plezier, onderlinge commitment, fanatisme, en trots om ons niet uit het veld te laten slaan, letterlijk en figuurlijk”.

 

Na de bespreking gaan de spelers de kleedkamer in om zich om te kleden en klaar te stomen voor de eerste echte wedstrijd. De omstandigheden zijn best goed, nat veld, wel drukkend weer, maar goed te doen. De warming up levert wel wat strakke kopjes op. De voorbereiding tot nu toe is alles behalve vlekkeloos verlopen.

Een paar wedstrijden tijdens het mikpunt toernooi was het enige wat er tot nu toe gespeeld is, dus een ieder had ook wel de behoefte aan een “echte wedstrijd”.

 

Bij de start van de wedstrijd was het de eerste 5 minuten wat tam, rustig afwachten en kijken hoe het staat. Maar langzamerhand kwam er ruimte en ook gelijk de kwaliteit van dit team aan het licht. Een goede aanval met een snelle diepgaande bal leverde Thom een goede voorzet die voor Gijs een niet te missen kans op leverde. 1-0. Daarop was er een periode waarin AD liet zien dat het goed kan voetballen met veel snelle combinaties, en compact voetbal. Daarin werden diverse kansen gecreëerd, waarbij voor rust de een 3-0 score werd behaald met doelpunten van Gijs en Luc.

Opmerkelijk feit in de eerste heft is wel dat de scheidsrechter blijkbaar meer last hat van het drukkende weer dan de spelers, want de eerste helft duurde maar 40min.

De tweede helft was minder goed, en werd door de diverse wissels rommelig en minder van kwaliteit. Het meest opmerkelijke waren eigenlijk 3 dingen. Ten eerste was het doelpunt van het seizoen bijna gemaakt door Jurran, door een afgeslagen bal ineens op goals te schieten. Helaas pakte de keeper de bal in een uiterste poging, waardoor de bal net naast ging.

Het tweede punt was de goal van Thom E, die eindelijk een aantal goede wedstrijden beloond zag worden met een goal, een bekeken schot leverde de 4-0 op.

Als laatste feit valt te noemen het laatste fluitsignaal de leidsman van vandaag floot 15 min. Eerder af dan de reguliere speeltijd. Hij gaf als reden achteraf dat er bij de spelers te veel onderling gebekt werd, terwijl de wedstrijd best vriendelijk was.

 

Conclusie is eigenlijk dat AD3 verder is dan menig een verwacht heeft, en dat er onderling in de afgelopen weken een onderlinge klik is ontstaan om voor elkaar te gaan. De opkomsten op de trainingen zijn hoog, Mark Taken heeft alles tot in de nopjes geregeld. Nu hopen dat iedereen het zelfde opvalt en dat het een mooi seizoen gaat worden.

S.